0

تاریخچه پوشاک اقوام پارسی

ج ـ تاج یا افسر

در لغت به معنی کلاهی است که پادشاهان بر سر می نهند . در ایران کهن نوع ویژه ای از کلاه پادشاهان تاج نامیده میشد و هر یک از بخش های آن دارای معنای خاصی بود و بیشتر به جنبه ی دینی و مذهبی آن بستگی داشت و تاج کنگره دار ( تیارا یا میتر ) که بالای آن بصورت برج و باروی شهر یا معبد ساخته می شد سمبل قدرت پادشاهی بود این تاج ها مزین به طلا و جواهر رنگین بوده است این کلاه بر سر پادشاهان و ولیعهد ها در مواقع رسمی دیده میشد . ویل کاکس می گوید : «افراد خاندان سلطنتی کلاه های گوناگونی چون تیارا و میتر و کلاه بی لبه از نمد سفید تُک یا کلاه راه راه آبی و سفید بر سر می گذارند تیارا و میتر که بعد ها در طول تاریخ به دستار ، عمامه و کلاه های مخروطی شده بود دارای منشاء ایرانی است .»

خشایار شا با تاجپادشاه هخامنشی با تاج زرین 1

دـ کلاه حلقه ای

از انواع دیگر کلاه ، کلاه حلقه ای کوتاه نمدین را می توان نام برد که شاهنشاهان هنگام سواری و یا شکار و خدمت گزاران در باری اعم از پیش خدمت های مخصوص یا نیزه داران و غیره از آن استفاده می کردند و مبین آن است که در تالار های سر پوشیده از این نوع کلاه استفاده می شده این کلاه کلّه گی نداشت . ( تصویر 125)

خدمه با کلاه حلقه ای

ه ـ دیهیم

حلقه ایست طلایی که بلندی آن به پنج سانتیمتر می رسد و با برگ ها و گل های زیبایی از زر آرایش شده و بر سر پادشاهان و ولیعهد شان بعنوان نشانه پیروزی و افتخار دیده می شود . طبق نوشته ی هرودوت در یکی از جنگ ها بر سر تمام پارسیان که بالغ بر ده هزار نفر بودند دیده شد که برای جلو گیری از ریختن موها بر چهره و پیشانی از آنها استفاده شده است

لازم به یاد آوری است که درجنگ تحمیلی تمام مدتی که سربازان ما حماسه آفریدند از پیشانی بند هایی پارچه ای استفاده می کردند این پیشانی بند های جوانان ما نیز یعنوان نشانه ی پیروزی و ایمان تلقی می شد و این رسم که از آغاز اسلام تا کنون در ایران پاینده است از دوران باستان گرفته شده و یک رسم ایرانی است .

گاهی این دیهیم ها را بصورت حلقه هایی از گل و گیاه در دربار شاهی به کار می بردند که در فارسی به آن بَساک می گویند و نوع طلایی آن با آرایش بسیار زیبا در زمان اردشیر پسر داریوش دوم ساخته شده است . این نوع دیهیم در ر وزهای عید و مراسم رسمی هم از آن استفاده می شده است .

پیشانی بند هخامنشی تاج داریوش

5 ـ پوشاک نبرد

سربازان هخامنشی علاوه بر تونیک و شلوار از زهره و کیتون برا ی پوشش تن و کلاه خود برای پوشش سر استفاده می کردند . به این نکته اشاره می کنم که وسایل جنگی مانند تیر وکمان و سپر و خنجر قسمتی از پوشاک سربازان به شمار می رفت و برای حمل آن بر روی تن پوش ها محل هایی را پیش بینی می کردند . در نوشته ی زنفون واسترابون به شلوار های سه قسمتی اشاره شده است شلوار گشادی که با یک تکه اضافی در وسط که هنگام نبرد یا سواری و شکار بیش تر مورد استفاده قرار می گرفت و این شلوار همان شلوار گشادی است که امروزه کرد ها و لر های امروزی می پوشند و ران پوش یا ران پا پوشش جدیدی بود که برای اولین بار در دوره ی اشکانیان و بعد ساسانیان مطرح شد.

(تاریخچه پوشاک اقوام پارسی)

جنگ داریوش با اسکندر 1جنگجوی پارسی

پوشاک زنان پارسی

در بررسی لوح های گلی می توان دریافت که زن و مرد در کنار یکدیگر کار می کرده اند و از حقوقی برابر برخوردار بوده اند . در مهر های بدست آمده گروهی زنان کشاورز و خیاط را مشاهده می کنیم تن پوش زنان پارسی در این آثار همانند تن پوش مردان است

البته نمونه های پراکنده ای از تن پوش زنان عادی در آثار باقی انده از دوره ی هخامنشیان وجود دارد که لباس دوخته شده با آستین های تنگ آنان بی شباهت به لباس زنان ایلامی نیست و در ضمن در یک اثر از ابنیه ارگیلی در شمال غربی آناتولی که زنان را سوار بر اسب کشیده اند برای اولین بار پوششی مانند چادر را بصورت ابتدایی آ ن مطرح می کند

زن هحامنشی با چادر

در مهر بسیار ظریف وزیبایی که در موزه لوور پاریس موجود است ملکه ای با لباس و تاج و چادر زنان هخامنشی بر مسند شاهانه ای تکیه زده و پاهایش بر روی چهار پایه ای کرسی مانند قرار دارد در مقابل او ندیمه ای بدون کلاه با موهای بافته ایستاده پرنده ای را به حضورمی آورد و زنی دیگر با تاج و آرایش موی بسیار زیبا که نواری چادر مانند از پشت سر از زیر تاج رها شده دیده می شود این زن کیفی در دست دارد که مانند کیف های آشوری است ( تصویر 141)

خانمی نشسته با ملازمین

پارچه بافی در دوره هخامنشیان

هرودوت می نویسد آمیس تریس زن خشایار شاه خود پارچه ی گران بهای تن پوش پادشاه را بافته . این امکان وجود دارد که در گارگاه های هخامنشی ابریشم نیز به عمل می آمده کشف نمونه هایی از پارچه های این دوره مبیّن آن است که کلاف های ابریشم به احتمال قوی از چین وارد می شده و در کارخانه های ایران ( همدان شوش و غیره ) به پاچه تبدیل می گردیده در میان این تنپوش های ابریشمی در نقوش مختلف گاهی تار و پود هایی از طلا و نقره نیز دیده می شود . البته اغلب پارچه ها از پشم پنبه و کتان با رنگ های ارغوانی و نارنجی و قهوه ای بود و با گل های لوتوس و غیره که بیشتر جنبه ی مذهبی و سمبولیک داشت آرایش می یافت ( تصویر 144)

پیراهن کماندار پارسیسرباز کماندار

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *