0

پوشاک ایرانی ازسامانیان تا ایلخانیان

پوشش سر :

کلاه : کلاه های نوک تیز و شیار دار وکلاه های نمدی نیم گرد مانند روستاییان امروز ما از انوا ع کلاههایی بود که در دوران طاهریان ، صفاریان سامانیان ، سلجوقیان غزنویان، خوارزم شاهیان در میان مردم عادی رواج داشت که ادامه پوشش سر در دوران ساسانیان است . گاهی مانند اشکانیان موبند بکار می بردند که نوار نسبتا پهنی بود و از جلوی پیشانی شروع و به پشت سر منتهی می شد و مانند کلاه به نظرمی آمد و با دنباله ای رها شده درپشت سر گره می خورد .

بهرام گورکلاه بهرام گور در حال شکارمهم ترین تغییر در پوشش سر در دوره سلجوقیان اتفاق می افتد آنها کلاهی بصورت برگ و بدون لبه که دور آن دست دوزی شده و یا کلاه لبه برگشته که علامت بال وستاره و علامت ضرب در آن بکار رفته بر سر می نهادند . نوع اخیر متروک ماند اما نوع اول در قرون بعدی مورد استفاده بود .

کلاه مرد ارمنیکلاه مرد نگهبان

در زمان آل بویه یک نوع کلاه خمره ای شکل به کار میرفت به نام « دنیّه » و کلاه ویژه قضات بود این کلاه در بعضی موارد مانند باشلق تکه های اضافی داشت ولی برای پوشاندن گوش نبود .

کلاه شیار دارتاج : تاج در دوران مختلف ویژه سلاطین و بزرگان و شاهزادگان بود. در کتابی که در کتابخانه پاریس مضبوط است تصویر چهار تاج دیده می شود که همه بصورت کلاه است بطور کلی مهم ترین پوشش سر پادشاهان غزنوی و سلجوقی تاج بود انواع تا ج گوشه دار نوک تیز و با زائده هایی که مزین به جواهرات گوناگون بود رواج داشت . تاج سلطان مسعود غزنوی با سلسله ها و عمود هایی استوار می شد زیرا ظاهراً بسیار بلند بود ، البته این غیر از تاج هفتاد منی او بود که از طلا و جواهرات ساخته شده بود و آن را از بالای تخت با کمک زنجیر هایی زرین به بالای سرش آویخته بود .تاج برای خوارزمشاهیان و دیلمیان نیز حائز اهمیت بود بر خلاف پادشاهان سامانی که توجهی به این مهم نداشتند و از مندیل و کلاه منگوله دار و کلاه های نیم دایره ای بلند مانند لر های امروزی استفاده می کردند .

تاج 1تاجکلاه و تاج

دستار و عمامه :

از رایج ترین پوش های سر در دوران فرمانروایی سامانیان تا خوارزمشاهیان دستار هایی بود که گاهی ساده و گاهی بطور مطبق مستقیماً به دور سر و یا بدور کلاهی کوچک پیچیده می شد و عموماً علما و فقیهان بر روی عمامه خود می انداختند دستار ها و عمامه های خوب به دستار طبری معروف بود و در آمل تولید می شد در دوره سامانیان از مندیل (نوعی عمامه ) استفاده می کردند . تحت الحنک نیز از پوشش هایی بود که مکمل طرز بستن عمامه بود بدین ترتیب که یک سر دنباله ی عمامه را از زیر چانه می گذرانیدند و روی سینه وشانه خود رها میکردند .

عمامه 1 عمامه 3

عمامه2

عمامه 4

قلنسوه :

کلاه بلند و دراز ونوک تیزی بود که در نواحی ماوراءالنهر از آن استفاده می کردند و در دوره سامانیان بعنوان یک کلاه ایرانی رواج یافت و خوارزمشاهیان آن را بصورت کج بر سر می گذاشتند و بدین وسیله از مردم خراسان باز شناخته می شدند قبلاً طاهرین وصفاریان نیز برای پوشش سر از قلنسوه استفاده می کردند « عمرولیث صفاری » از قلنسوه سیاه استفاده می کرد .

قلنسوه 1

ارسال دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *